به ياد آن روزهايي كه همه از نان و نفت و سفره هاي نفتي سخن مي گفتند :

ياد دارم در غروب سرد سرد 

                     مي گذشت از كوچه ما دورگرد

داد مي زد كهنه قالي مي خرم 

                       دسته دوم جنس عالي مي خرم

كاسه ظرف سفالي مي خرم

                        گر نداري كوزه خالي مي خرم 

اشك در چشمهاي بابا حلقه زد

                        عاقبت آهي كشيد بغضش شكست

اول ماه است و نان درسفره نيست  

                         اي خدا شكرت ولي اين زندگيست 

بوي نان تازه هوشش برده بود 

                          اتفاقا مادرم هم روزه بود 

خواهرم بي روسري بيرون دويد  

                   گفت آقا كوزه خالي سفره خالي مي خري؟"

راستی از نفت سر سفره هایتان چه خبر؟؟؟